"A imaxe é o vehículo da emoción, é a súa enerxía, e con ela facilítase o acceso á consciencia, é dicir, que toda emoción é factible de transformarse nunha imaxe. Toda imaxe conforma un acto creativo e é por iso que o inconsciente fundamenta a creatividade"
C.G.Jung

“Desde el punto de vista espiritual, el viaje no es nunca la mera traslación en el espacio, sino la tensión de búsqueda y de cambio que determina el movimiento y la experiencia que se deriva del mismo”.
“En consecuencia
estudiar, investigar, buscar, vivir intensamente lo nuevo y profundo, son modalidades de viajar o, si se quiere, equivalentes espirituales y simbólicos del viaje”.
J.E. Cirlot

jueves, 5 de agosto de 2010

O IMPERIO ( OTOMANO) DOS SENTIDOS





Isto que vos presento a continuación pretende ser un caderno de bitácora das impresións provocadas pola viaxe a través do espello.

Todo está moi recente, a flor de pel.Aínda non sedimentaron moitas das experiencias vividas, sobre todo as máis profundas.
Sinto a necesidade de airear esas impresións, de ver de novo as cores,de sentir as texturas, de aspirar os aromas, de saborear , de ulir, de tocar...de revivir o vivido neste caderno de anotar a vida. Tamén de compartilas con todos vós.

Fixen unha selección a fondo das fotografías tomadas por Manuel e a Crononopia pequena. Identifícome plenamente coas súas miradas. Recollen fielmente a esencia desta fermosa viaxe.

VIOLETA







AZUL








VERDE






DOURADO




OCRE


AMARELO, LARANXA, VERMELLO






TERRAS, SIENAS


BLANCO



BLANCO E NEGRO


SINFONÍAS DE COR








CRONOPIAS EXTASIADAS ANTE TANTA BELEZA








Omar Faruk Tekbilek - Whirling Dervish






VIAXE O PAÍS DE NASRUDÍN


O ESPELLO LEVOUNOS LONXE.

NON ATOPAMOS NIN ALICIAS, NIN COELLOS BLANCOS , NIN SOMBREREIROS TOLOS, PERO SÍ MOITAS MARABILLAS...

Tamén a Nasrudín,que nos contou centos de historias...

" Conta o sufi Mula Nasrudin que certa vez asistiu a unha casa de baños pobremente vestido, e tratarono de regular a mal e xa para sair deixou unha moeda de ouro de propina.

Á semana seguente foi ricamente vestido e desvivíronse para atendelo...e deixou unha moeda de cobre, decindo:

-Esta é a propina polo trato da semana pasada e a da semana pasada, polo trato de hoxe".

miércoles, 21 de julio de 2010

ESPELLOS. UNIVERSO FEMININO






Aquí está. Acabo de parilo. A pintura aínda está fresca.
É o espello do WC de mulleres do Brisas.
Agora sí.
Agora xa nos poderemos ver, afundirnos en nós mesmas, sen medo, sen presa e con honestidade.

DEDICADO A MIÑA AMIGA ALENKA, QUE HABITA DENTRO DO ESPELLO.


http://alenkaatravesdelespejo.blogspot.com/




Maria Callas - Madame Butterfly - Puccini - Un bel d�, vedremo






IDENTIDADE

FRIDA, A LÚA E A CRONOPIA NAI.





Erik Satie - Gnossiennes: Gnossienne No. 3 (Trois Gnossiennes) (1890)






domingo, 18 de julio de 2010

RETRATO DA LÚA, PENSANDO EN SAKINEH MOHAMMADI, MENTRES FRIDA CONTEMPLA Á CRONOPIA NAI, QUE SE MECETERNAMENTE PENSANDO NA LÚA QUE PENSA EN...


http://www.es.amnesty.org/actua/acciones/iran-lapidacion-mujer




Fotografía da Cronopia pequena

DEDICO ESTA ENTRADA A MIÑA AMIGA DO LADO DE ALÁ , A PINTORA GRACIELA BELLO .
ACABA DE INAUGURAR UN BLOG FANTÁSTICO E MOI EMOTIVO PARA MIN. CHÁMASE "TANGOS Y RECUERDOS" .

A SÚA OBRA É ENTRAÑABLE ,DUNHA SENSIBILIDADE EXQUISITA.


http://gracielabello-naif.blogspot.com/



Carlos Gardel - Tango volver






miércoles, 14 de julio de 2010

ESPELLOS


Espello para o Brisas

Poema Espejo de Octavio Paz

Hay una noche,
un tiempo hueco, sin testigos,
una noche de uñas y silencio,
páramo sin orillas,
isla de yelo entre los días;
una noche sin nadie
sino su soledad multiplicada.

Se regresa de unos labios
nocturnos, fluviales,
lentas orillas de coral y savia,
de un deseo, erguido
como la flor bajo la lluvia, insomne
collar de fuego al cuello de la noche,
o se regresa de uno mismo a uno mismo,
y entre espejos impávidos un rostro
me repite a mi rostro, un rostro
que enmascara a mi rostro.

Frente a los juegos fatuos del espejo
mi ser es pira y es ceniza,
respira y es ceniza,
y ardo y me quemo y resplandezco y miento
un yo que empuña, muerto,
una daga de humo que le finge
la evidencia de sangre de la herida,
y un yo, mi yo penúltimo,
que sólo pide olvido, sombra, nada,
final mentira que lo enciende y quema.

De una máscara a otra
hay siempre un yo penúltimo que pide.
Y me hundo en mí mismo y no me toco.

TOCA AFUNDIRSE NUN MESMO, SEN MEDO, SEN PRESA E CON HONESTIDADE.


J.S. Bach - Cello Suite No. 1 in G Major, BWV 1007






domingo, 11 de julio de 2010

MÁIS PUBLICIDADE; A CRONOPIA PEQUENA ATACA DE NOVO


Por fin Claudia está de vacacións e dispón de tempo para debuxar.
Éste é un encargo para uns amigos músicos.
Espero que vos guste tanto como a mín.


PARA TONI, QUE NOS LEVOU A SATURNO.











Yann Tierssen - El otro vals de Amelie






miércoles, 7 de julio de 2010

Entre cronopios e minicronopios, máis publicidade...FRIDAFERIDA



Lay lady lay
lay across my big brass bed
lay lady lay
lay across my big brass bed
Whatever colours you have in your mind
i show them to you and you see them shine
Lay lady lay
lay across my big brass bed
stay lady stay
stay with your man a while
until the break of day
let me see you make him smile
His clothes are dirty but his, his hands are clean
and you are the best thing that he's ever seen
Stay lady stay
stay with your man a while
Why wait any longer for the world to begin
you can have your cake and eat it, too
why wait any longer for the one you love
when he's standing in front of you
Lay lady lay
lay across my big brass bed
stay lady stay
stay while the night is still ahead
I long to see you in the morning light
i long to reach for you in the night
Stay lady stay
stay while the night is still ahead


Échate, dama, échate
échate en mi gran cama de latón
Échate, dama, échate
échate en mi gran cama de latón
sean los que sean los colores que tienes
en tu mente
te los mostraré
y los verás brillar.

Échate, dama, échate
échate en mi gran cama de latón
quédate, dama, quédate
quédate un rato con tu hombre
hasta que rompa el día
muéstrame cómo le haces sonreír
sus ropas están sucias
pero las manos las tiene limpias
y tú eres lo mejor
que él haya visto jamás

Quédate, dama, quédate
quédate con tu hombre un rato
por qué seguir esperando al mundo
puedes coger tu tarta y también comerla
por qué seguir esperando por el que amas
si está en pie frente a ti.

Échate, dama, échate
échate en mi gran cama de latón
quédate, dama, quédate
quédate mientras nos quede algo de noche
ansío verte a la luz de la mañana
ansío tenerte cerca por la noche
quédate, dama, quédate
quédate mientras nos quede algo de noche.


Bob Dylan - Lay Lady Lay






MÁIS INTERMEDIOS PUBLICITARIOS: O ELEFANTE E A POMBA.







¡Felicidades , Fridaferida, Fridasandía, Fridaluz,Fridapaixón,Fridador, Fridalegría!

FRIDASOLELÚA, FRIDASÓHAIUNHA




Pedro Guerra - El elefante y la paloma






viernes, 2 de julio de 2010

FELICIDADES , SEREA. Para ti, unha de amores : batracios e príncipes.

PARA ANA, POR SER ÁRBORE E SEREA A UN TEMPO:

http://mermaidlullaby.blogspot.com/

Felicidades, Ana. Como sé que te gustan las fotos de Manuel y como a mí me gusta él y los AMORES IMPOSIBLES, te dedico este post, para que te rías un poquito.
Éste era el regalo del que te hablé.








Fotografías de Manuel
























La rana y el príncipe

(Joan Manuel Serrat)

Él era un auténtico príncipe azul
más estirado y puesto que un maniquí,
que habitaba un palacio como el de Sissí
y salía en las revistas del corazón,

que cuando tomaba dos copas de más
la emprendía a romper maleficios a besos.
Más de una vez, con anterioridad,
tuvo Su Alteza problemas por eso.

Un reflejo que a la luna
se le escapó,
en la palma de un nenúfar
la descubrió;

y como en él era frecuente,
inmediatamente
la reconoció.

Ella era una auténtica rana común
que vivía ignorante de tal redentor,
cazando al vuelo insectos de su alrededor
sin importarle un rábano el porvenir.

Escuchaba absorta a un macho croar
con la sangre alterada por la primavera,
cuando a traición aquel monstruoso animal
en un descuido la hizo prisionera.

A la luz de las estrellas
le acarició
tiernamente la papada
y la besó.

Pero salió rana la rana
y Su Alteza en rana
se convirtió.

Con el agua a la altura de la nariz
descubrió horrorizado que para una vez
que ocurren esas cosas, funcionó al revés;
y desde entonces sólo hace que brincar y brincar.

Es difícil su reinserción social.
No se adapta a la vida de los batracios
y la servidumbre, como es natural,
no le permite la entrada en palacio.

Y en el jardín frondoso
de sus papás,
hoy hay un príncipe menos
y una rana más.




Pavarotti - Nessun dorma - Turandot Puccini






lunes, 28 de junio de 2010

ÍTACA. MINICRONOPIOS MARIÑOS. O CABALO SUBMARIÑO DE ZAIRA



O CABALO SUBMARIÑO DE ZAIRA

VIVE NO DEBAIXO DO MAR E CADA VEZ QUE SE LEVANTA VAI TOMAR O SOL Á AREA.
LEVA POR DIANTE UN BABEIRO PARA CANDO COME CACAHUETES E ALGAS, AS ALGAS DOCES SON AS QUE MÁIS LLE GUSTAN.
USA A COLA PARA COLLER PEIXES, CANDO PASAN POLO LADO ENRÓSCAA PARA CAZALOS.
TEN MOITAS ALETAS POLA ESPALDA PARA QUE POIDA BUCEAR.
POLOS LADOS TEN UNS BURATOS PARA QUE POIDA RESPIRAR DEBAIXO DA AUGA.


Silvio Rodriguez - Unicornio Azul






domingo, 27 de junio de 2010

ÍTACA.MINICRONOPIOS MARIÑOS. A SEREA BOTAFUME DE BORJA





A SEREA BOTAFUME DE BORJA

É UNHA SEREA QUE BOTA FUME VERMELLO POLO NARIZ.
POLOS LADOS E POR DIANTE TEN MOITAS BARRIGAS PORQUE COME MOITA AUGA. VIVE NA PRAIA E CANDO TEN SEDE OU FAME VAI AO MAR.
AS CUNCHAS DA ESPALDA ÚSAAS PARA FLOTAR.


Vainica Doble - La ballena azul









sábado, 26 de junio de 2010

ÍTACA. MINICRONOPIOS MARIÑOS . A SERPE MARIÑA DE ANTÓN




É UNHA SERPE MARIÑA CON ÁS PARA QUE POIDA VOAR DENTRO DA AUGA.
TEN DÚAS BOCAS E MAIS UNHA. AS GRANDES ÚSAAS PARA COMER TIBURÓNS. NECESITA DÚAS PARA COMER TIBURÓNS : GRANDES POR UNHA E PEQUENOS POR OUTRA. SE SÓ TIVESE UNHA, ESCAPARÍAN MOITOS TIBURÓNS. COA BOCA PEQUENA COME TIBURÓNS PEQUENOS.
TEN UNHA BUFANDA PARA QUE NON TEÑA FRÍO DEBAIXO DO MAR.
POR RIBA BOTA AUGA MOI, MOI ALTO E POLOS LADOS ESCUMA. E AO XUNTARSE FAI BURBULLAS, QUE LLAS BOTA AOS PEIXES, AOS NENOS E Á XENTE QUE BUCEA. BÓTALLES AS BURBULLAS PARA QUE ESCAPEN.
PARA PESCAR ESTA SERPE MARIÑA HAI QUE COLLELA POLOS RULOS QUE TEN ATRÁS E ESTIRALOS.
NO MAR HAI DEZ SERPES MARIÑAS, E A MIÑA É A NÚMERO UN.

lunes, 21 de junio de 2010

ÍTACA. MINICRONOPIOS MARIÑOS: O MONSTRO MARIÑO DE VERA



O MONSTRO MARIÑO DE VERA
 
POLAS ORELLAS BOTA GLOBOS PARA VERA E PARA NAIRA.
TEN UNHA GORRA NA CABEZA QUE CANDO ESTÁ NO MAR LLE CAE. TAMÉN TEN UN CHICHO PARA AGUANTAR, COMA TEÑO EU (VERA).
TEN UN MANDILÓN DE REDE, COMA EU.
COME OUTROS MONSTROS MARIÑOS.
É PEQUENIÑO E BUENIÑO.


O leaozinho - Caetano Veloso






Intermedio publicitario: Polifemo e Galatea


ODILON REDON: Polifemo e Galatea

A estas alturas xa sabedes que adoro os AMORES IMPOSIBLES: Casiopeos e Sereas, Batracios e Princesas,Artistas e Seres de auga ,Amelies e Ninos, Anxos e Demos...

Non vos perdades o próximo serial titulado Polifemo e Galatea, baseado en feitos reais.

Neste periplo que acabo de realizar coa miña minitripulación, ademáis de sereas, gazafellos, aluxes e minicronopios, atopamos varios cíclopes.

Esta é a historia dun deles.(co permiso de Góngora , Cortázar e do mismísimo Polifemo)

Aquí vai un anticipo:

Me miras, de cerca me miras, cada vez más de cerca y entonces jugamos al cíclope, nos miramos cada vez más de cerca y nuestros ojos se agrandan, se acercan entre sí, se superponen y los cíclopes se miran, respirando confundidos... (capítulo VII, Rayuela)

Pero ata que empece este relato, aínda temos que ver algúns minicronopios máis.
Xa anunciei que isto é só publicidade.


facto delafe y las flores azules - gigante






sábado, 19 de junio de 2010

ÍTACA . MINICRONOPIOS MARIÑOS : O CABALIÑO DE MAR DE NAIRA




O CABALIÑO DE MAR DE NAIRA

" É UN CABALIÑO DE MAR QUE TEN MOITOS OLLOS PARA PODER VER TODOS OS PEIXES DO MAR.
TAMÉN TEN TRES BOCAS PORQUE TEN MOITA FAME E ASÍ PODE COMER TRES PEIXES Á VEZ.
AS MANS LLE SERVEN PARA COLLER PEIXES E POÑELOS NAS BOCAS.
TEN TRES PÉS PORQUE LLE GUSTA TER MOITOS. CON ELES PISA TIBURÓNS PEQUENOS E OS GRANDES OS MACHACA COAS SÚAS PERNAS.
TEN O PELO RIZADO COMA MIN E CU, PORQUE FAI CACA POLO CU.
VIVE NO MAR DOS PEIXES, MOI ABAIXO, E ÁS VECES SAE DO MAR E VAI CORRENDO PORQUE TEN PERNAS.
NO MAR NADA CO RABO ENROLLADO."

Capítulo V: A VIAXE (2ª parte)





viernes, 18 de junio de 2010

Capítulo IV: A VIAXE (1ª parte)





"Cando emprendas a túa viaxe cara a Ítaca

debes rogar que a viaxe sexa longa,

chea de peripecias, chea de experiencias.

Non has temer nin aos lestrigóns nin aos cíclopes,

nin á cólera do airado Poseidón".

Ítaca ; Konstantinos Kavafis (Grecia, 1863 – 1933)


As profesoras compañeiras de viaxe acordan con Malaguzzi, que traballar cos nenos/as deste xeito é unha tarefa con poucas certezas e moitas incertidumes. Trátase de desenvolver a capacidade creativa, deixalos ser eles mesmos, fomentar a súa autonomía.

O importante é a VIAXE, o proceso de realización, a investigación constante dos rapaces /as na búsqueda de solucións creativas. E as mestras, coas súas grandes orellas, escoitando , observando e guiando a estes nenos e nenas ,CAPACES de tomar decisións e de expresarse coas súas CEN LINGUAXES.

Deixando tódolos medos es as inseguridades en terra, ¡aí vamos! ,en busca de cíclopes, gazafellos, lestrigóns, aluxes,sereas, cronopios e minicronopios





martes, 15 de junio de 2010

Capítulo III : NO FONDO DO MAR, MATARILERILERILE, NO FONDO DO MAR, MATARILERILERÓN...





Antes de empezar a crear, somerxímonos nos fondos mariños e deleitámonos coas augamares, as estrelas de mar, os corais, as sereas , os aluxes , os gazafellos (que son gamusinos galegos) , os cronopios e os minicronopios...

Len contos, ven películas, proxéctanse imaxes relacionadas co mar.

Previo ó traballo coas texturas, debuxan criaturas mariñas, deseñan murais, familiarízanse cos novos materiais, modelan, pintan augamares, cunchas e peixes.
Xa desde o comezo non paran de investigar, curiosar e descubrir.






Debussy, Claude - Arabesque No 1